Siux Valkiria Pro 26 - Technische Review
De Valkiria Pro is het racket van Sofía Araújo en wordt door vrijwel elke webshop verkocht als het lichte, wendbare model van de Siux Pro-lijn. Dat klopt ook, alleen om een andere reden dan de productteksten suggereren. De korte conclusie vooraf: dit is het meest vergevingsgezinde racket van de lijn, en dat komt doordat de stijfheid hier uit het blad komt in plaats van uit de kern.
Wat de weegschaal zegt
Een getest exemplaar komt op 355 gram uit de doos, bij een balanspunt van 26,5 centimeter. De fabrieksopgave loopt van 340 tot 360 gram, dus dit exemplaar zit aan de bovenkant van het bereik, en toch is dit het lichtste van de drie Siux Pro's die gemeten zijn. De Electra Pro woog 370 gram, de Fenix Pro 360.
De vergelijking met de Electra is het interessantst. Die heeft precies hetzelfde balanspunt van 26,5 centimeter, maar weegt vijftien gram meer. Bij dat racket is al aangestipt dat je balanspunt en gewicht altijd samen moet lezen, en hier heb je het schoolvoorbeeld: twee rackets met een identiek balanspunt, waarvan de een merkbaar zwaarder in de zwaai ligt dan de ander. De Valkiria heeft van de drie het laagste swinggewicht, en daar komt de wendbaarheid vandaan.
Ook hier geldt de spreiding van twintig gram binnen dezelfde modelnaam. Vraag bij aanschaf in de winkel om het gewicht, of weeg zelf, want een exemplaar van 340 gram is een ander racket dan dit exemplaar.
De kern: EVA Soft
Hier zit het technische onderscheid met de andere twee, en het loont om er even bij stil te staan.
Bij de Electra Pro en de Fenix Pro komt de stijfheid uit de kern, hard EVA onder een stijf blad. Bij de Valkiria is het omgekeerd. De kern is zacht en geeft mee, terwijl de stijfheid uit het oppervlak komt. De bal blijft daardoor iets langer op het blad liggen zonder dat de balafgifte traag wordt. Je krijgt richtingcontrole van het blad en balgevoel van de kern, in plaats van dat het een ten koste gaat van het ander.
Daar zit ook meteen de prijs. Als de stijfheid uit het oppervlak komt, kan de power niet uit de kern komen, want die veert nauwelijks terug. En op 355 gram komt hij ook niet uit de massa. Dit racket heeft van de drie het laagste powerplafond, en dat is geen tekortkoming maar de andere kant van dezelfde keuze: je ruilt eindsnelheid in voor een racket dat je fouten opvangt.
Het blad: 24K Carbon Aluminized
Ook hier zegt het K-getal alleen hoeveel duizend filamenten er in een bundel zitten en niets over de uiteindelijke stijfheid. Bij dit blad zit het verschil dan ook in het woord erachter. Aluminized betekent dat er aluminium in de koolstoflaag is verwerkt, en dat maakt het blad stijver en directer zonder dat er dikte bij komt.
Wat je voelt is een blad dat nauwelijks veert, met een wat metaalachtige respons bij contact. Dat klinkt hard, en op zichzelf is het dat ook, maar het zit hier op een zachte kern in plaats van op een harde. Die combinatie is de reden dat dit racket zich anders gedraagt dan de specificatielijst doet vermoeden.
Bladvorm en balanspunt
De Valkiria heeft een druppelvorm met middenbalans. De sweetspot ligt iets boven het midden van het blad, hoger dan bij een ronde bladvorm en beduidend lager dan bij de geometrische mal van de Fenix Pro. Belangrijker dan de positie is hier de omvang: de zachte kern vergroot de sweetspot, omdat het schuim bij niet gecentreerd contact een deel van de energie opvangt in plaats van hem te laten weglekken. Dat is waarom dit het beste verdedigingsracket van de drie is, en de vorm is daar niet de verklaring.
Bij 355 gram op 26,5 centimeter gaat de wendbaarheid die de webshops beloven dus wel degelijk op. Alleen komt die niet uit de bladvorm, want die is vrijwel gelijk aan die van de Electra Pro. Hij komt uit het gewicht dat er niet in zit.
Tunen met de dempers
Ook de Valkiria komt niet meer af fabriek met ShockOut-dempers in het blad. Los verkrijgbaar, en bij een racket met een zachte kern hebben ze een ander effect dan bij de andere twee. Kern en dempers werken namelijk op verschillende niveaus: de kern vangt de impact op, de dempers halen de resttrilling uit het vlak zelf. Je kunt de demping hier dus opvoeren zonder dat het balgevoel verdwijnt.
Sla je hard, dan is dat geen overbodige luxe. Een zachte kern heeft een beperkte vervormingsruimte, en bij een volle smash is die op voordat de bal het blad verlaat. Vanaf dat punt vangt het schuim niets meer op en gaat de klap rechtstreeks door het carbon heen, naar je pols en je elleboog. Juist bij dit racket zijn de dempers dus geen cosmetische toevoeging.
Voor de afstelling geldt het bekende principe: met 0,9 gram per stuk verandert een enkele demper je totaalgewicht nauwelijks, maar de bijdrage aan het swinggewicht loopt op met het kwadraat van de afstand tot je pols. Van de drie is dit het enige racket waar de richting naar boven interessant is. Bij de Fenix Pro is geadviseerd alles onderin te plaatsen, omdat die mal al topzwaar genoeg is. Hier is er juist ruimte: op 355 gram met het laagste swinggewicht van de drie kun je dempers in de bovenste gatenrijen zetten en er power bij kopen, zonder dat het racket meteen log wordt. Wil je hem juist als puur controleracket, laat de bovenste gaten dan leeg.